Од римокатолик до муслиман

Роден сум во германско христијанско семејство за време на најжестокиот период од Втората светска војна, во Берлин, во 1943. година. Моето семејство прво се преселило во Шпанија, истата година, а подоцна, во 1948. година, во Аргентина. Таму останав 15 години. Одев во средното римокатоличко училиште „La Salle“ во Кордоба, Аргентина. Како што и се очекуваше, набрзо станав посветен католик. Секој ден држев повеќе од еден час предавања за католичката вера и често присуствував на верски настани. На дванаесет години, мојот животен сон беше да станам римокатолички свештеник. Бев целосно посветен на христијанската вера.

Бог ги набљудуваше моите идеи и еден незаборавен ден, пред речиси седум години, дозволи копија од шпанскиот превод на Светиот Куран да дојде во моите раце. Татко ми не се противеше да го прочитам, бидејќи мислеше дека тоа само ќе придонесе за моето пошироко образование и ништо повеќе. Тој беше далеку од претпоставката какво влијание ќе имаат зборовите на Аллах врз мојот ум и срце.

Кога ја отворив Благородната книга, бев фанатичен римокатолик; a кога ja затворив, целосно му се посветив на исламот.

Очигледно, моето мислење за исламот не беше поволно пред да го прочитам Светиот Куран. Ја зедов Благородната книга со љубопитност и ја отворив малку со потсмев, очекувајќи во неа да најдам страшни грешки, богохулење, насилство, суеверија и противречности. Бев многу пристрасен, но бев и многу млад и моето срце сè уште немаше време целосно да се стврдне.

Поминав низ сурите (поглавјата) на почетокот неволно, потоа ревносно и на крајот со очајна желба за вистината. Тогаш, во најголемиот момент од мојот живот, Бог ми го даде своето упатство и ме одведе од кривоверство кон вистината, од ширк до светлина, од христијанството во исламот.

На страниците на Благородниот Куран најдов решенија за сите мои проблеми, задоволување на сите мои потреби, објаснувања за сите мои сомнежи и одговори на моите прашања. Бог со неодолива сила ме привлече кон Својата Светлина и со задоволство Му се предадов. Сега сè изгледаше јасно, сè ми имаше смисла и почнав да се разбирам себеси, вселената и Бога.

Бев свесен дека моите омилени учители ме учеле погрешно, бидејќи и тие самите биле погрешно учени. Целиот свет ми се сруши во еден момент. Но, горчината што ја чувствував во срцето поради тоа во голема мера беше надмината од неискажливата радост што конечно го најдов мојот Раб (Господ, Создател, Снабдител) и го разбрав на вистински начин, разбрав дека Тој е само Еден и дека никој не е еднаков на Него. Бев исполнет со живот и благодарност кон Него. Сè уште понизно сум Му благодарен за Неговата милост кон мене, бидејќи без Неговата помош ќе останев засекогаш во заблуда.

Обземен од радост и ентузијазам, побрзав да им ги соопштам моите откритија на другите луѓе, на моите родители, на моите соученици, на наставниците. Сакав сите да ја знаат вистината, да се ослободам од незнаењето и предрасудите, да ја почувствуваат радоста што јас ја чувствував.

Ја запознав тврдината што ги опкружуваше, дебелиот ѕид што ги делеше од вистината. И не можев да го тргнам тој ѕид, бидејќи беше во нивните срца, потврд од камен. Ме примија со потсмев и прогон, не можев да го разберам слепилото на моите прогонувачи. Согледав дека само Бог може да даде светлина.

Колку повеќе учев, толку повеќе се чувствував принуден да му ја изразам мојата благодарност на Бога што ме доведе до исламот, единствениот чист пат и вистинската религија. Ги имам читано светите списи на секоја религија; никаде не го најдов тоа што го сретнав во исламот. Светиот Куран, во споредба со било кое друго писмо што сум го прочитал, е како светлината на сонцето во споредба со светлината на кибритот. Цврсто верувам дека секој што го чита Божјото Слово со ум кој не е целосно затворен за вистината, ќе стане муслиман, ако даде Бог. Ќе патува од темнината до светлината. Нека Бог им го даде Своето упатство на сите искрени трагачи на вистината.

Слава му е на Аллах, Господарот на вселената! Извор:islamreligion.com